Η ριζοσπαστικοποίηση, ως διαδικασία ενστερνισμού από ένα άτομο ή από μία ομάδα ατόμων με ακραία ιδεολογία και η αποδοχή ολοένα και περισσότερο της χρήσης βίας, ως μέσου για την επίτευξη πολιτικών, ιδεολογικών ή θρησκευτικών στόχων, αποτελεί ένα φαινόμενο με άμεση επίδραση στις κοινωνικές δομές, από τις πιο απλές έως τις πιο σύνθετες.

Η τρομοκρατία και οι βίαιες εξτρεμιστικές ενέργειες δεν αποτελούν αποκλειστικότητα συγκεντρωτικών και ιεραρχημένων οργανώσεων. Η απειλή έχει εξελιχθεί σταδιακά ώστε να συμπεριλάβει μικρότερες ομάδες, πυρήνες και μεμονωμένα άτομα που δρουν με απρόβλεπτο τρόπο.

Η ελληνική κοινωνία έχει έλθει αντιμέτωπη με το φαινόμενο από πολύ παλιά, ενώ κατά το πρόσφατο παρελθόν, αλλά ακόμα και σήμερα, καταστάσεις και γεγονότα συμβάλλουν στην αύξηση της ριζοσπαστικοποίησης ατόμων και πληθυσμιακών ομάδων. Οι κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες στο εσωτερικό της χώρας διαμορφώνουν ένα περιβάλλον ευνοϊκό για την ανάπτυξη του φαινομένου.

Παράλληλα, η Ελλάδα ως κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά και λόγω της γεωγραφικής της θέσης, εγγύς της Μέσης Ανατολής και της Βορείου Αφρικής, επηρεάζεται άμεσα από την τρομοκρατική δραστηριότητα στην περιοχή. Το φαινόμενο των «αλλοδαπών τρομοκρατών μαχητών» δεν είναι καινούριο, και καθώς αυξάνεται ο αριθμός τους αυξάνεται και η απειλή για την ασφάλεια των χωρών της Ε.Ε.. Η επιστροφή αυτών των «μαχητών» από τις εμπόλεμες ζώνες σε ευρωπαϊκό έδαφος, εκτός των άμεσων συνεπειών που θα μπορούσε να έχει για την ασφάλεια, μπορεί να αποτελέσει και θρυαλλίδα για την έκρηξη ριζοσπαστικοποίησης συγκεκριμένων πληθυσμιακών ομάδων.